Une réflexion au sujet de « Lumumba’s Gebit »

  1. Verwijzing naar de laatste verzen van het gedicht « Lumumba » uit de bundel « Sporen »

    « Lumumba

    De voedster schrok toen je geboren werd
    want je schreide niet,
    het teken van een goed geweten.

    Je studeerde in Leuven, een bleke vesting.
    Je leerde er Eendracht maakt Macht.
    De God van de Albino’s aan zijn kruis
    zei dat zijn liefde mateloos was
    ook in de verre technicolor-tropen.

    Bebrilde dief en dromer. Je naam werd
    een scheldwoord op de Belgische voetbaltribunes.
    Je wou het kind van je voorvaderen niet zijn,
    de Oudste niet, en niet de Stichter,
    dit werd je niet vergeven.
    De stammen verkochten je aan Mobutu
    voor een telefoonaansluiting,
    een autonummerplaat, een girorekening.
    De makelaars stapten in de modder,
    op je naamloos kadaver.

    De God van de Albino’s heeft zich
    op jouw lijk gezet als op een toilet. »

Les commentaires sont fermés.